Waah…ik heb een reading ontvangen

Ik heb vandaag voor de eerste keer in mijn leven een reading ontvangen (zeg je dat zo?). Wow! Best een ervaring. Als je mij een beetje kent, dan weet je dat ik down to earth ben en daarom ook eigenlijk best sceptisch het gesprek in ging. Tegelijk denk ik dat in elk advies dat ik krijg wel een kern van waarheid kan zitten. Ik had dus niks te verliezen en alleen maar te winnen.

Alles is energie?

Dat alles energie is, daar kan ik mij wel in vinden. Maar dat iemand zogenaamd mijn energie kan interpreteren, daar had ik nogal wat vraagtekens bij. Ik maak tijdens mijn coaching ook gebruik van energie. Niet op een zweverige manier (denk ik), maar ik kan goed op mijn intuïtie en onderbuik gevoel varen. Als iemand vastzit dan merk ik dat aan meer dan alleen de woorden. Als ik een ruimte binnen stap dan voel ik mij veilig of juist benauwd. Het is vaak niet duidelijk aan te wijzen waarom of waardoor, maar ik voel dat gewoon. Die energie bedoel ik. Maar de energie van een ander interpreteren door middel van beeldspraak en alleen maar ‘present’ zijn is wel een ander verhaal. Ik was dus sceptisch, maar man, wat een bijzonder gesprek!

Altijd ‘aan’ staan

Mijn vraag voor mijn reader Nicoline luidde: “hoe kan ik meer rust ervaren op de dag”. Ik sta namelijk altijd aan. Daardoor werk ik heel hard, maar aan het einde van de dag ben ik mega moe. Soms ben ik heel efficiënt en effectief en soms ook totaal niet. Dat altijd ‘aan’ staan komt naast mijn persoonlijkheid, en mijn ADHD, ook door een financiële druk die ik voel. Ik ben ondernemer. Dus geen klant, is geen geld, is geen inkomen, is geen brood. Een druk die andere ondernemers wel zullen herkennen. Nu kan ik dit probleem van ‘aan’ staan goed spiegelen bij mijn cliënten. Ik ben ook veel zachter voor hen, maar practice what you preach is in dit geval moeilijk voor mij.

Is dit een teken?

De dag begon al typisch. Normaal vertrek ik altijd te vroeg. Dat is een gewoonte die ik heb aangeleerd. Te vroeg komen vind ik niet erg, dan loop ik een extra rondje of haal ik een paar keer diep adem. Maar vandaag ging dat anders. Op wonderbaarlijke wijze ben ik van de plek waar mijn fietsensleutels lagen tot aan de fiets (zeker 3 meter) mijn sleutels kwijtgeraakt. Daardoor moest ik uiteindelijk op mijn reservefiets en kwam ik 10 minuten te laat. Volledig bezweet en warm kwam ik op de afspraak aan. Ik dacht gelijk: is dit een teken? Op de plek waar we hadden afgesproken was het drukker dan normaal vanwege een event. Veel geluid, veel beweging en prikkels (is dit een teken?).

De reading zelf was heel bijzonder en veel dingen waren ook erg herkenbaar voor mij. En wat ik daarover met name heb geleerd is om meer te vertragen. Letterlijk door langzamer te lopen, langzamer te bewegen, langzamer te typen. Met als doel om meer in contact te zijn met mijzelf. Tijdens de reading voelde ik mijn hart. Niet versnellen, maar ik voelde hem luid kloppen. Dit heb ik wel vaker als ik in bed lig en rust en ik vind dit een onaangenaam gevoel. En Nicoline zei toen zoiets moois: “je hart vertelt jou dat je leeft, dat je er bent, dat je er mag zijn”. En dat raakt mij.

Mijn lichaam vertelt mij dat ik er ben, en ik vind dat een onaangenaam gevoel.

mmm mijn lichaam vertelt mij dus dat ik er ben, dat ik leef én dat voelt voor mij onaangenaam… dat maakt mij best verdrietig eigenlijk. Dat wil ik draaien. En dat kan ik ook draaien, want dat heb ik vaker gedaan.

Laat mijn hart maar luid horen dat ik leef. En dat dat goed is. Dat ik er mag zijn!